Strona główna Najnowsze artykuły Causticum – gdy ciężko na ciele i duszy
Strona główna Najnowsze artykuły Causticum – gdy ciężko na ciele i duszy

Causticum – gdy ciężko na ciele i duszy

autor: Magdalena Wojciechowska-Budzisz

Piekący ból stawów, wieczna chrypka lub bolesne skurcze mięśni? Do tego – poczucie długotrwałego smutku i rozczarowania? Jeśli dokuczają ci te problemy, przeczytaj o homeopatycznym leku Causticum. Może odnajdziesz w jego obrazie swoje objawy i okaże się on skutecznym środkiem na twoje dolegliwości.

Causticum – lek homeopatyczny

Causticum to dość często stosowany i ważny lek homeopatyczny. Surowcem do jego wytwarzania nie jest jednorodny produkt, lecz substancja o złożonej budowie chemicznej. Pierwszym wytwórcą tego leku był sam Hahnemann, pionier homeopatii. W wyniku destylacji mieszaniny świeżo gaszonego wapna z siarczanem potasu otrzymał on związek, który posłużył następnie jako produkt wyjściowy dla leku Causticum.

Hahnemann opisał również dokładnie działanie tego leku i wskazania do jego zastosowania. Do dzisiaj homeopaci korzystają z jego cennych doświadczeń, zalecając Causticum w różnych przypadłościach. Zasadniczymi punktami uchwytu, na które skierowane jest działanie tego leku, są:

  • układ nerwowy – zarówno centralny, jak i obwodowy
  • aparat ruchu – tu działanie leku skupia się przede wszystkim na stawach i ścięgnach
  • skóra

Causticum znajduje również zastosowanie w niektórych specyficznych dolegliwościach dotyczących układu oddechowego oraz dróg moczowych.

Skuteczne sposoby na wrastający paznokieć

Causticum – w jakich dolegliwościach go stosować?

1. Układ nerwowy

W odniesieniu do układu nerwowego Causticum może być wskazany w przypadku różnych sytuacji, w których obserwuje się cechy niedowładu o różnym stopniu nasilenia. Są to między innymi:

  • porażenie nerwu twarzowego – szczególnie jeśli do jego wystąpienia doszło pod wpływem ekspozycji na zimno i/lub zimny, przenikliwy wiatr. Dolegliwość ta najczęściej jest zlokalizowana po prawej stronie twarzy, może jej towarzyszyć strzelający ból, jakby od porażenia prądem
  • opadanie powieki – a także ciężkość powiek i trudności z ich unoszeniem. Wiązać się to może z porażeniem nerwu wzrokowego, którego przyczyną był także wpływ zewnętrznego zimna lub przechorowanie półpaśca ocznego. Często obecny jest piekący ból lub bolesne drętwienie i mrowienie chorego miejsca
  • tiki nerwowe – zlokalizowane głównie w obrębie twarzy. Należą do nich np. drgnięcia, drżenia mięśniowe, bolesne kurcze mięśni twarzy, zaburzenia czucia, drętwienie, mrowienie
  • inne zaburzenia neurologiczne – które mogą dotyczyć różnych części ciała. Związane są zazwyczaj z porażeniem nerwów obwodowych i mogą przybierać różny stopnień nasilenia. Z reguły ich rozwój jest stopniowy i powolny, a leczenie jest przewlekłe i musi przebiegać pod nadzorem doświadczonego terapeuty

2. Układ kostno-stawowy

Jeśli chodzi o aparat ruchu, to działanie Causticum skupia się głównie na dolegliwościach układu kostno-stawowego. Lek ten jest wskazany w takich schorzeniach, jak np.:

  • przykurcze ścięgnowo-mięśniowe – z towarzyszącym często odczuciem obezwładnienia. Mogą to być skurcze pewnych partii mięśni, np. skurcz dłoni (zwany skurczem pisarskim), skurcz stopy lub łydek, choroba Dupuytrena i inne. Z reguły oprócz bólu pojawia się również silna słabość mięśniowa. Chory ma wrażenie stwardnienia lub ściśnięcia porażonych mięśni
  • dolegliwości reumatyczne i artretyczne – mogą być zlokalizowane w różnych częściach ciała. Często dotyczą małych stawów, np. dłoni lub stóp, ale mogą obejmować także większe partie, np. kręgosłup. Związane są ze stanem zapalnym, bólem, sztywnością i osłabieniem siły mięśniowej
  • dolegliwości bólowe i nerwobóle układu kostno-stawowego – szczególnie jeśli towarzyszy im piekący lub wręcz rozrywający ból mięśni i/lub stawów oraz postępujące zesztywnienie. Causticum bywa użyteczne w takich schorzeniach, jak między innymi: zapalenie ścięgien z odczuciem, jakby ścięgna były zbyt krótkie, zespół cieśni nadgarstka, bóle kręgosłupa z nasiloną sztywnością i problemami w poruszaniu się, kręcz szyi, rwa kulszowa, zwyrodnienie stawu biodrowego, rwące i ciągnące bóle kończyn. W obrazie leku obecne są także zaburzenia nerwów obwodowych, objawiające się drgnięciami, szarpnięciami mięśniowymi czy drgawkami
  • sztywność – dotyczy przede wszystkim odcinka szyjnego oraz piersiowo-lędźwiowego kręgosłupa, z towarzyszącą silną bolesnością i słabością mięśniową. Chory skarży się na sztywność i trzeszczenie w stawach

3. Problemy skórne

Podstawowymi wskazaniami do zastosowania Causticum w leczeniu problemów skórnych są między innymi brodawki. Najbardziej charakterystyczna lokalizacja brodawek w obrazie Causticum to twarz, dłonie oraz stopy. Brodawki mają tendencję do pojawiania się w okolicach warg, na nosie, powiekach, a także pod paznokciami i wokół paznokci.

4. Układ oddechowy i moczowy

Causticum zaleca się również w dolegliwościach związanych z układem oddechowym i moczowym. Najczęściej zastosujemy ten lek w takim przypadku, jak:

  • zapalenie krtani – w przebiegu którego występują: podrażnienie i uporczywe drapanie w krtani, ból gardła oraz suchy kaszel. Bardzo często towarzyszy temu chrypka lub nawet całkowita utrata głosu, zwłaszcza jeśli stan zapalny rozwinął się wskutek nadmiernego wysiłku strun głosowych. W gardle obecna jest także duża ilość śluzu, co zmusza chorego do ciągłego odchrząkiwania i odkrztuszania
  • suchy kaszel – który jest intensywny, wyczerpujący i bolesny. Spowodowany jest łaskotaniem w tzw. dołku, w związku z czym chory próbuje odkrztusić zalegającą wydzielinę, aczkolwiek bezskutecznie. Drogi oddechowe są podrażnione. Wypicie niewielkiej ilości chłodnego płynu przynosi złagodzenie dolegliwości
  • ból gardła – z odczuciem zdartego gardła, jakby „do żywego”. Ból jest silny, palący lub piekący, czasem z obecnością suchego i podrażniającego kaszlu. Pacjent ma uczucie zadraśnięcia lub nawet „żywej rany” w gardle. Objawy nieco łagodnieją pod wpływem zimnego napoju, ale już zimne powietrze powoduje nasilenie dolegliwości
  • nietrzymanie moczu – szczególnie jeśli mimowolne popuszczanie moczu następuje podczas śmiechu, kaszlu lub kichania. Causticum wskazane jest także w przypadku, gdy nietrzymanie moczu spowodowane jest osłabieniem siły mięśniowej zwieraczy, niedowładem lub utratą czucia, np. po operacji lub po porodzie. Bywa również użytecznym lekiem w moczeniu nocnym u dzieci

Leki homeopatyczne na ból gardła

Czym charakteryzuje się obraz leku Causticum?

Aby zastosować lek Causticum z dobrym skutkiem, u chorego muszą być obecne objawy i cechy indywidualnego sposobu reagowania, charakterystyczne dla tego remedium. Do najważniejszych należą tutaj:

  • pogorszenie pod wpływem zimna – u osób dobrze reagujących na Causticum wszelkie dolegliwości nasilają się lub rozwijają pod wpływem zimna, przeciągu, zimnego wiatru i ogólnie suchej i zimnej pogody. Pacjent jest ogólnie marznący
  • poprawa w wilgotnej pogodzie – zwłaszcza parnej, deszczowej, ciepłej. Osoby potrzebujące Causticum, co jest dość nietypowe, lubią pochmurną i deszczową aurę. Czują się wtedy lepiej, a ich objawy wyraźnie łagodnieją. Warunkiem jest, aby było ciepło, ponieważ ciepło zewnętrzne także poprawia ich samopoczucie i zmniejsza nasilenie symptomów. Doskonale więc wpływa na nie parny, wilgotny klimat
  • poprawa po wypiciu zimnej wody – ta modalność dotyczy w zasadzie tylko kaszlu oraz odczucia bolesnego i zdartego gardła (po wysiłku), które to objawy łagodnieją po kilku łykach chłodnego płynu. Zasadniczo bowiem zimno (zewnętrzne) potęguje te objawy
  • piekący ból – pieczenie to bardzo charakterystyczne dla Causticum odczucie. W obrazie leku znajdziemy np. piekący ból gardła, pieczenie w klatce piersiowej podczas kaszlu, piekący ból stawów, pieczenie skóry i błon śluzowych itd.

Co na przeziębienie? Jak szybko wyzdrowieć?

Causticum – komu najbardziej może się przydać?

Osoby podatne na działanie Causticum są wrażliwe, często nadpobudliwe i nadmiernie reagujące na to, co je spotyka ca co dzień. Dlatego łatwo się denerwują i przejmują wszystkim. Są niezmiernie wrażliwe na krzywdę i niesprawiedliwość, zarówno dotyczącą ich samych, jak i innych osób. Wchłaniają wręcz emocje z otoczenia, rozwijają silną empatię, są współczujące i zawsze chętne do pomocy. Często nadmiernie troszczą się o innych, przejmują się kłopotami rodziny i przyjaciół, przysparzając sobie w ten sposób dodatkowych zmartwień.

Taka osobowość sprzyja oczywiście rozwojowi różnych dolegliwości, do których te osoby mają tendencje. Podłożem do zapoczątkowania choroby może być często zmartwienie, przedłużający się smutek, rozczarowanie, poczucie niesprawiedliwości społecznej itp. Są podatne na tego typu negatywne emocje, więc ich historia osobista może obfitować w liczne smutki, żale i troski. Niepokoją się o innych, martwią się, że coś złego się zdarzy w przyszłości, boją się ciemności, samotności, duchów.

Mają raczej idealistyczne podejście do życia, w związku z czym w zetknięciu z rzeczywistością buntują się i przeżywają rozczarowania. Mogą być anarchistami, którzy nie chcą podporządkować się panującym zasadom społecznym, które wydają się im niesprawiedliwe i krzywdzące. Często nie uznają żadnych autorytetów ani władzy i są przeciwnikami szeroko pojętego systemu.

Nic dziwnego, że w bezskutecznej i zniechęcającej walce z codziennymi realiami z czasem ich umysł staje się coraz bardziej zmęczony, osłabiony i jakby porażony, ulega przeciążeniu, a funkcje psychiczne mogą się załamać. Wtedy objawy emocjonalne ulegają często somatyzacji, co prowadzi z kolei do rozwoju patologii na poziomie fizycznym. Dlatego osoby w typie reagowania leku Causticum mają silną skłonność do zaburzeń neurologicznych o cechach porażenia i niedowładu.

Homeopatyczny poradnik dla zestresowanych

Przyjmowanie Causticum skonsultuj z homeopatą

Causticum może być bardzo pomocnym lekiem w specyficznych ostrych sytuacjach, jak np. piekący ból gardła, określony typ kaszlu czy nagły miejscowy nerwoból. Najczęściej jednak wskazania do jego zastosowania dotyczą dolegliwości o charakterze przewlekłym, cechujących się powolnym i stopniowym rozwojem.

Dlatego lek ten powinien być przepisywany przez doświadczonych homeopatów, którzy potrafią znaleźć źródło choroby w historii osobistej pacjenta oraz przewidzieć jego indywidualny sposób reagowania. Właściwe zaordynowanie leku w odpowiednim momencie może zapobiec wielu schorzeniom lub znacznie złagodzić albo spowolnić ich przebieg.

Źródło:

  1. Demarque, D., Jouanny, J., Poitevin, B., Saint-Jean, Y. (2006). Homeopatyczna materia medica. Warszawa: Wydawnictwo PZWL.

Najnowsze artykuły