Strona główna Zdrowe odżywianie Ziołomiody – jakie właściwości ma ziołomiód? Poznaj 5 najpopularniejszych rodzajów ziołomiodów

Ziołomiody – jakie właściwości ma ziołomiód? Poznaj 5 najpopularniejszych rodzajów ziołomiodów

autor: Marzena Bartoszuk Data publikacji: Data aktualizacji:
Data publikacji: Data aktualizacji:

Ziołomiód głogowy wzmacnia serce, ziołomiód aloesowy zapobiega infekcjom, ziołomiód pokrzywowy wspomaga leczenie anemii… To tylko trzy najpopularniejsze rodzaje ziołomiodów, ale jest ich więcej, a każdy z nich ma unikalne właściwości. Sprawdź, czemu warto jeść ziołomiody. Konsultacja: Janusz Kasztelewicz z pasieki Sądecki Bartnik.

Strona główna Zdrowe odżywianie Ziołomiody – jakie właściwości ma ziołomiód? Poznaj 5 najpopularniejszych rodzajów ziołomiodów
Ziołomiody - jakie mają właściwości? Co to jest ziołomiód? Miód w słoiku, plastry miodu i bukiet polnych kwiatów na ciemnym blacie.

Ziołomiód – co to jest?

Wszyscy znamy miód lipowy czy miód rzepakowy. To naturalne produkty, które pszczoły wytwarzają z nektaru zbieranego w okresie kwitnienia lipy i rzepaku. Jednak, jak mówi nasz ekspert Janusz Kasztelewicz z pasieki Sądecki Bartnik, który produkcją miodów i ziołomiodów zajmuje się od lat, nie wszystkie rośliny „nektarują”, a to oznacza, że wiele bardzo wartościowych ziół nie może być wykorzystanych przez pszczoły.

I dlatego właśnie na przełomie lat 70. i 80. XX wieku wymyślono ziołomiód – produkt, który jest połączeniem dobroczynnych właściwości ziół i cennych składników zawartych w naturalnym miodzie! Ziołomiody znane są właściwie tylko w Polsce i nie mają szerokiego grona odbiorców. A szkoda, bo przecież każdy z nas mógłby wykorzystać ich unikalne właściwości, by wzmocnić swój organizm.

Propolis – czym jest kit pszczeli?

Jak powstają ziołomiody?

Nie jest to, jak sądzą niektórzy, proste dodanie naparu z ziół do naturalnego miodu. Ziołomiody produkowane są przez pszczoły, jednak z niewielką pomocą człowieka. Aby umożliwić tym owadom wykorzystanie i przetworzenie roślin leczniczych właściciel pasieki umieszcza w ulach specjalną pożywkę zawierającą ekstrakt z danej rośliny leczniczej. Jest ona przygotowywana w różny sposób.

Na przykład aloes się miksuje, zasypuje cukrem, a następnie wyciska. Bardzo podobnie przygotowuje się pożywkę pokrzywową, z tym, że zmiażdżone pędy i liście pokrzywy dodaje się do naparu z liści tej rośliny. W maju zbierane są też młode pędy sosny, z których powstaje gęsty syrop. Z owoców aronii wyciska się sok, a z ziół (np. z rumianku) przygotowuje słodkie napary.

Taką pożywką karmione są pszczoły, które dodają od siebie rozmaite związki biologicznie czynne np. enzymy czy kwasy organiczne, dlatego produkt, który finalnie powstaje, czyli ziołomiód, ma właściwości bardzo zbliżone naturalnego miodu. Sprawdza się to oznaczając tzw. liczbę diastazową, czyli parametr określający aktywność enzymów zawartych w gotowym produkcie. Ziołomiody mają ten wynik bardzo dobry.

Właściwości ziołomiodu

Ziołomiody zawierają znacznie więcej biopierwiastków niż miód – między innymi wapnia, magnezu, cynku czy żelaza oraz wykazują działanie lecznicze związane z właściwościami roślin podsuniętych owadom do ula (1). Tę ostatnią właściwość ziołomiodu potwierdzają nie tylko sami pszczelarze czy konsumenci (w smaku ziołomiodu można wyczuć nutkę rośliny dostarczonej z pożywką), ale także badania naukowe.

Udowodniono między innymi, że biologicznie aktywne substancje obecne w pożywce głogowej znalazły się w wyprodukowanym przez pszczoły ziołomiodzie – były to m.in. charakterystyczne dla głogu flawonoidy – witeksyna, 4-ramnozyd witeksyny, 4-rutynozyd i kwercetyna (3).

Ziołomiody, podobnie jak każdy inny rodzaj miodu mają działanie antybiotyczne (hamują m.in. namnażanie się bakterii S. aureus i E. coli), ale jak się okazuje, pomagają również w pozbyciu się drobnoustrojów chorobotwórczych opornych na antybiotyki (4).

Jak powstają ziołomiody? Pszczelarz w pasiece pozyskuje miód z ula.

Rodzaje ziołomiodu

W Polsce wytwarza się kilkanaście rodzajów ziołomiodów, jednak nie jest łatwo je kupić, gdyż pasieki produkują zwykle niewielkie ilości tych produktów. Opiszemy zatem 5 najpopularniejszych ziołomiodów, a tym samym najłatwiej dostępnych.

1. Ziołomiód głogowy – na silne serce

Ziołomiód pozyskiwany z głogu wspomaga pracę mięśnia sercowego, może być stosowany pomocniczo w leczeniu niewydolności serca, również tej związanej z wiekiem. Wspomaga także terapię nadciśnienia tętniczego oraz poprawia krążenie mózgowe.

Dodatkowo udowodniono właściwości ziołomiodu głogowego obniżające poziom aminotransferazy alaninowej, zalecany jest zatem osobom, które mają problemy z wątrobą oraz po usunięciu pęcherzyka żółciowego. Warto stosować go także w przypadku chorób prostaty, dolegliwości procesu przekwitania i przy stwardnieniu rozsianym. Warto tylko pamiętać, że powinna to być terapia długofalowa, gdyż ten rodzaj ziołomiodu ma łagodne i powolne działanie.

2. Ziołomiód pokrzywowy – na anemię i problemy z układem moczowym

Ziołomiód pokrzywowy ma dobrze przyswajalne żelazo, działa krwiotwórczo i wzmacnia organizm, polecany jest zatem zwłaszcza rekonwalescentom po długotrwałych chorobach i zabiegach chirurgicznych, a także w przypadku anemii. Miód pokrzywowy poprawia również przemianę materii i wspomaga leczenie dny moczanowej, stanów zapalnych dróg moczowych oraz kamicy moczowej.

3. Ziołomiód sosnowy – na infekcje

Jak wykazało przeprowadzone w szpitalu pediatrycznym badania, ten rodzaj ziołomiodu wyjątkowo korzystnie działa w przypadku dzieci chorujących na zakażenia górnych dróg oddechowych. To zasługa jego działania przeciwzapalnego, przeciwbakteryjnego i przeciwwirusowego oraz przyspieszającego upłynnianie wydzieliny oskrzelowej i jej ewakuację z układu oddechowego. Oczywiście mogą go stosować także osoby dorosłe.

Ponadto ziołomiód sosnowy ma lekkie działanie moczopędne i odkażające drogi moczowe, wspomaga także produkcję żółci i rozkurcza drogi żółciowe.

Nalewka z sosny na przeziębienie

4. Ziołomiód aroniowy – skarbnica witamin

Jest bogaty w witaminy: C, B2, B6, PP, P, E oraz karoten. Przyspiesza usuwanie z organizmu toksyn zawartych w dymie tytoniowym oraz metali ciężkich, łagodzi także skutki radioterapii (np. podczas leczenia choroby nowotworowej). Ziołomiód aroniowy wspomaga również leczenie nadciśnienia tętniczego, niewydolności krążenia i anemii.

5. Ziołomiód aloesowy – na lepszą odporność i zaparcia

Ziołomiód aloesowy ma doskonałe proporcje witamin, składników mineralnych, aminokwasów i enzymów. Stymuluje układ immunologiczny i wzmacnia odporność. Dodatkowo wykazuje delikatne działanie przeczyszczające, może być zatem polecany w leczeniu różnego rodzaju zaparć. Najlepiej przyjmować go przed snem (łyżeczka rozpuszczona w szklance wody), gdyż czas potrzebny do wywołania efektu to 8-12 godzin.

To warto wiedzieć!

 

Ziołomiody są wykorzystywane przy produkcji syropów leczniczych i  w wielu z nich stanowią podstawowy składnik leczniczy (np. sosnowy w preparacie Apitussic) oraz dietetycznych środków spożywczych (np. pokrzywowy w ampułkach Apistimul Urtica).

Miód aloesowy i wino aloesowe na odporność

Jak przeprowadzić domową kurację z ziołomiodem?

Ten ciekawy produkt powstały ze współpracy człowieka z pszczołami może być cennym uzupełnieniem codziennej diety. Warto przyjmować ziołomiód nie tylko podczas choroby, ale także profilaktycznie – w pierwszym przypadku dwie łyżeczki dziennie, w drugim cztery.

Można na przykład dodawać ziołomiód do porannej herbaty (albo rozpuścić go na noc w letniej przegotowanej wodzie), pamiętając przy tym, że temperatura powyżej 40 st. C niszczy cenne aminokwasy i enzymy. Ziołomiody doskonale smakują także z pieczywem czy dodane do jogurtu naturalnego z płatkami. To pyszna kuracja wspomagająca leczenie wielu chorób, w dodatku bez żadnych skutków ubocznych!

Źródła:

  1. http://www.czytelniamedyczna.pl/3821,znaczenie-zioomiodlw-w-lecznictwie.html
  2. http://zeszyty.umg.edu.pl/sites/default/files/ZN135.pdf
  3. Lutomski J, Ostrowska B. Poszukiwanie związków pochodzenia roślinnego w miodzie. Herba Pol 1973; 19:144-51
  4. Doleżalowa M. O inhibinowych właściwościach ziołomiodów. Informator Regionalny Zrzeszenia Pszczelarzy Apipol 1986; (1):8-9.

Podobne artykuły