Strona główna Najnowsze artykuły Silicea – jakie tajemnice kryje krzemionka?
Strona główna Najnowsze artykuły Silicea – jakie tajemnice kryje krzemionka?

Silicea – jakie tajemnice kryje krzemionka?

autor: Magdalena Wojciechowska-Budzisz

Nie możesz sobie poradzić z ciągłymi infekcjami? Martwi cię słaba odporność twojego dziecka? Niepokoisz się nadchodzącą falą zachorowań, a dodatkowo czujesz się osłabiona, ciągle zmęczona i na wszystko brakuje ci sił? Przeczytaj, czy lek homeopatyczny Silicea może okazać się przydatnym remedium dla ciebie.

Silicea jest lekiem homeopatycznym pochodzenia mineralnego. Źródłem do produkcji tego leku jest krzemionka. Jest to bezwodny koloidalny tlenek krzemu, który w zasadzie ma działanie neutralne dla człowieka. Można więc sobie zadać pytanie, w jaki sposób i kiedy możemy wykorzystać go w leczeniu. Tymczasem okazuje się, że w postaci rozcieńczonego i zdynamizowanego leku homeopatycznego wywiera silny i głęboki wpływ na organizm i znajduje zastosowanie w wielu rozmaitych dolegliwościach, zarówno o charakterze ogólnym, jak i lokalnym.

Najczęściej sięgamy po ten lek w przypadku takich zaburzeń jak:

  • stany ropne
  • przewlekłe infekcje – szczególnie wtedy, gdy towarzyszy im powiększenie węzłów chłonnych i ropienie
  • zaburzenia metaboliczne – zwłaszcza te, które wynikają z nieprawidłowego przyswajania substancji odżywczych i minerałów i skutkują np. zaburzeniami wzrostu, zaburzeniami kostnienia, spowolnieniem rozwoju fizycznego lub nadmiernym wychudzeniem
  • zaburzenia odporności organizmu
  • nadwrażliwość układu nerwowego

Jak leczyć zajady?

Salicea – w jakich dolegliwościach może przyjść z pomocą?

Podstawowym wskazaniem do zalecenia leku Silicea pacjentowi są różnego rodzaju stany ropne, szczególnie te z tendencją do częstego nawracania. Dlatego Silicea będzie wskazana między innymi w takich sytuacjach jak:

  • wielokrotnie nawracające stany zapalne w obrębie dróg oddechowych, czyli np. zapalenie gardła, błony śluzowej nosa, zapalenie oskrzeli, płuc, opłucnej, a także ostre oraz przewlekłe zapalenie ucha przebiegające z obecnością ropnej wydzieliny. Schorzenia te zazwyczaj nasilają się w okresie jesienno-zimowym i z reguły towarzyszą im powiększone, stwardniałe i wyraźnie wyczuwalne węzły chłonne;
  • przewlekające się anginy – ze skłonnością do częstego nawracania w okresie zwiększonej zachorowalności i obniżonej odporności (jesień, zima);
  • nawracające jęczmienie;
  • stany zapalne powiek oraz spojówek – w przebiegu których obserwuje się wydzielanie ropnej treści;
  • dolegliwości skórne – ze skłonnością do przewlekłych stanów ropnych i nawracającego ropienia. Wskazaniem będą tu np. czyraki, trądzik w postaci ropnych krostek (głównie twarz, plecy), liszajec, wszelkie sączące zmiany skórne, trudno gojące się rany z ropieniem, a także wikłające się miejscowe zmiany skórne po szczepieniu;
  • grzybice skórne – zwłaszcza dotyczące stóp, lokalizujące się pomiędzy palcami, szczególnie u osób z tendencją do nadmiernej potliwości stóp.

Skóra u osób potrzebujących Silicei jest z reguły wrażliwa i delikatna, często o niezdrowym wyglądzie. Osoby te mają zwykle bladą, jasną karnację. Charakterystyczne jest, że długo i trudno goją się u nich wszelkie zranienia. Pozostawiają one po sobie bolesne, ciągnące i zaczerwienione blizny, które twardnieją i utrzymują się przez bardzo długi czas.

Silicea, ze względu na swoje powinowactwo do procesów związanych z przyswajaniem (głównie wapnia), znajduje zastosowanie także w różnych schorzeniach dotyczących układu kostnego, jak np.:

  • dolegliwości zębów – u osób wrażliwych na ten lek często występuje przedwczesna próchnica, np. próchnica obecna już w mlecznych zębach u małych dzieci. Próchnica może być uogólniona i przebiegać ze stanem ropnym i zapaleniem. Może być spowodowana niedorozwojem szkliwa w wyniku zaburzeń wchłaniania w okresie wzrostu, wówczas stałe zęby wyrastają bez ochronnej warstwy szkliwa.

Wskazaniem do podania Silicei będzie także paradontoza, ropnie okołozębowe oraz różne powikłania ropne związane z chorobami zębów i przyzębia;

Leki homeopatyczne dla podróżnika

  • krzywica – gdy w wyniku upośledzonego przyswajania pierwiastków niezbędnych do budowy kośćca pojawiają się zaburzenia kostnienia w okresie wzrostu u dzieci;
  • złamania kości – gdy pojawiają się problemy z kostnieniem po złamaniu – jest ono opóźnione, kość zrasta się nieprawidłowo lub w ogóle się nie zrasta;
  • zapalenie kości – ze skłonnością do występowania procesów ropnych;
  • osteoporoza

Ponieważ Silicea ma związek z zaburzeniami wchłaniania, we wskazaniach do jej przepisania znajdują się również dolegliwości dotyczące przewodu pokarmowego, a mianowicie:

  • zaparcia – długotrwałe, chroniczne, atoniczne zaparcia z zaleganiem stolca, oddawanego z dużym trudem;
  • dolegliwości dyspeptyczne – pojawiające się zwłaszcza po spożyciu mleka, głównie u niemowląt i małych dzieci. Mogą to być bóle brzucha, wymioty i/lub biegunka;
  • skłonność do pasożytów jelitowych – często spotykana dolegliwość u dzieci. Mogą jej towarzyszyć zaburzenia snu, kaszel, bóle brzucha, moczenie nocne.

Jeśli chodzi o dolegliwości związane z układem nerwowym, Silicea może być bardzo przydatnym lekiem, w przypadku gdy pacjent uskarża się na:

  • ogólny bardzo niski poziom energii – o którym świadczy ciągłe zmęczenie, wyczerpanie zarówno na poziomie umysłowym, jak i fizycznym, rozdrażnienie, nadwrażliwość na bodźce zewnętrzne (nadreaktywność narządów zmysłów) oraz uczucie zniechęcenia, zobojętnienia i apatii. Towarzyszy temu zazwyczaj niechęć do wysiłku, do podejmowania wyzwań; pojawiają się trudności w koncentracji i zapamiętywaniu oraz narastające problemy z realizacją codziennych planów i obowiązków;
  • dolegliwości emocjonalne – osoby potrzebujące leku Silicea skarżą się przede wszystkim na nadmierną nieśmiałość, silną skłonność do tremy i brak pewności siebie.

Jak pozbyć się grzybicy stóp naturalnie?

Jakie osoby najbardziej potrzebują leku Silicea?

Silicea jest lekiem wskazanym szczególnie u osób ogólnie osłabionych, ze skłonnością do wyżej wymienionych zaburzeń chorobowych i o szczególnym typie reagowania i usposobienia.

Osoby wrażliwe na działanie tego leku są najczęściej wychudzone, mizerne i wątłe. Mają słabe zdrowie, obniżoną odporność i zwiększoną wrażliwość na różne czynniki zewnętrzne. Z wyglądu raczej delikatne i szczupłe, o drobnej budowie kośćca, jasnej karnacji, długich i chudych kończynach. Wykazują dużą wrażliwość na zimno, są podatne na nawracające infekcje, szczególnie w okresie jesiennych i zimowych chłodów. Brakuje im energii życiowej na wszystkich poziomach. Łatwo się męczą – nawet po niewielkim wysiłku intelektualnym lub fizycznym.

Z natury są bardzo nieśmiałe i wycofane. Raczej łagodne, ustępliwe, niepewne siebie i swoich racji. Nie zabierają głosu z obawy przed ośmieszeniem. Wystąpienie przed większym gronem ludzi, egzamin ustny czy wypowiedź publiczna budzi w nich lęk i tremę. Nie brakuje im inteligencji i wiedzy, lecz niepewność i brak wiary we własne możliwości sprawia, że stale odczuwają lęk przed niepowodzeniem.

Oprócz wystąpień publicznych i egzaminów boją się również ukłuć i igieł. Dzieci typu Silicea nie znoszą zastrzyków! Co ciekawe, Silicea jest lekiem, który może być zastosowany w przypadku miejscowych powikłań po szczepieniu oraz złej tolerancji szczepień, zwłaszcza przeprowadzonych zbyt wcześnie.

Silicea jest często stosowanym lekiem homeopatycznym u dzieci. Wskazana jest u niemowląt i dzieci wykazujących niedobory pokarmowe oraz zaburzenia wchłaniania, co objawia się zaburzeniami wzrostu, rozwoju fizycznego (zbyt mały wzrost i waga) oraz osłabieniem odporności. Maluchy źle tolerują mleko, zarówno krowie, jak i mleko matki (w przypadku osesków).

Dzieci podatne na działanie tego leku są wrażliwe, delikatne, grzeczne i dobrze się zachowujące. W towarzystwie chowają się za mamą, są bojaźliwe, nerwowe, nieśmiałe, czasem niespokojne i pobudzone. Przy tym są raczej uparte i potrafią „zafiksować” się na jednej rzeczy – wtedy trudno jest przekonać je do zmiany zdania. Pomimo że tego nie okazują, często cierpią z powodu deficytu uwagi ze strony dorosłych. Bardzo potrzebują uczucia, wsparcia i okazywania ciepła. Jeśli tego nie dostają, stają się jeszcze bardziej zamknięte w sobie, wycofane i niepewne siebie.

Z reguły są to dzieci bardzo szczupłe, drobne, o dużej głowie i trójkątnej buzi z błyszczącymi oczami. Pamiętajmy jednak, że wygląd fizyczny nie jest warunkiem koniecznym do przepisania leku. Priorytetowe w tej kwestii są zawsze skłonności chorobowe pacjenta oraz jego indywidualny sposób reagowania.

Homeopatyczna apteczka sportowca

Objawy charakteryzujące typ pacjenta wrażliwego na lek Silicea

U osób potrzebujących Silicei można zaobserwować kilka szczególnych objawów, które mogą wskazywać na konieczność zastosowania tego leku. Charakterystyczne są tutaj:

  • wychudzenie i skłonność do łatwego marznięcia – a co za tym idzie, jednocześnie pogorszenie różnych dolegliwości chorobowych pod wpływem zimna – a więc w zimie, po przemarznięciu, po narażeniu się na przeciąg, po rozebraniu się, odkryciu itp. Osoba ta ma także z reguły zimne ręce i stopy;
  • uczucie wbitego kolca lub drzazgi – może ono towarzyszyć np. w bólu gardła, gdy chory przy przełykaniu czuje, jakby miał wbitą w gardło drzazgę. Bywa obecne także w innego rodzaju bólach, np. przy bólu głowy, zęba, uszu itd.;
  • silna skłonność do pocenia się – w szczególności dotyczy to głowy oraz stóp. Pot jest nie tylko obfity, lecz również ma niezwykle nieprzyjemny, odstręczający zapach. W przypadku stóp obserwuje się nawet żrące działanie potu, który może działać wręcz uszkadzająco na naskórek i powodować szybsze niszczenie skarpetek (!);
  • powikłania po nieprawidłowo przeprowadzonych szczepieniach;
  • osłabiona odporność – co skutkuje skłonnością do przewlekłych procesów chorobowych i nawracających infekcji po przebytych chorobach wirusowych oraz bakteryjnych;
  • skłonność do chorób pasożytniczych;
  • charakterystyczny wygląd paznokci – u osób potrzebujących Silicei paznokcie są kruche, pokaleczone, miękkie, łatwo się łamią. Typowa jest obecność białych plamek na paznokciach, a niekiedy także wyraźnych prążków. Paznokcie mają tendencję do wrastania;
  • awersja do mleka – objawia się nie tylko niechęcią do jego spożycia, lecz również pogorszeniem samopoczucia po mleku. Widać to wyraźnie u małych dzieci, które ulewają, wymiotują lub mają biegunkę, nawet jeśli jest to mleko matki (w przypadku maluchów karmionych piersią).

Jak widać, Silicea stanowi bardzo ważny lek w terapii homeopatycznej i istnieje wiele wskazań do jej podania. Ponieważ jednak jej spektrum działania jest tak szerokie i najczęściej stosowana jest w stanach przewlekłych, warto zawsze skorzystać z porady doświadczonego homeopaty i upewnić się, czy akurat Silicea będzie dla nas (lub dla naszej pociechy) najlepszym wyborem.

W wielu przypadkach Silicea może „uratować” naszą odporność i zabezpieczyć przed wiecznie nawracającymi infekcjami. Może także istotnie wspomóc nasze siły witalne, zwiększyć ogólną energię organizmu na wszystkich poziomach i podnieść znacznie komfort życia. Osoby wrażliwe na działanie tego leku po jego podaniu przede wszystkim odczują mobilizację sił, poprawę nastroju oraz większą chęć do działania. Na poziomie fizycznym natomiast zauważą podniesienie się odporności, zmniejszenie  zapadalności na infekcje i ogólny przypływ siły.

Ważne jest, że Silicea – podawana przewlekle w leczeniu homeopatycznym – może ustrzec nas przed poważniejszymi schorzeniami, do których osoby podatne na ten lek wykazują naturalne skłonności. Silicea może być także zastosowana jako terapia komplementarna w leczeniu chorób przebiegających ze spadkiem odporności, np. w AIDS, w którym sprawdza się jako środek wzmacniający naturalne siły obronne organizmu (nie stanowi jednak swoistego leczenia tej choroby!).

Ciekawostka! Silicea jest także lekiem, który pomaga pozbyć się drobnych ciał obcych z organizmu. Jeśli zatem utkwi nam w gardle rybia ość lub nie możemy sobie poradzić z uporczywie wbitą drzazgą, podanie Silicei spowoduje automatyczne pozbycie się „intruza” z ciała.

Homeopatyczna apteczka dla zwierząt

Powiązane artykuły