Strona główna ZdrowieInfekcje u dorosłych 5 sposobów na szybkie wyleczenie zatrucia pokarmowego
Strona główna ZdrowieInfekcje u dorosłych 5 sposobów na szybkie wyleczenie zatrucia pokarmowego

5 sposobów na szybkie wyleczenie zatrucia pokarmowego

autor: Magdalena Wojciechowska-Budzisz

Zatrucie pokarmowe to przypadłość, która może nas dopaść w każdej chwili – uprzykrza zwykły dzień, psuje wymarzony urlop, wpływa negatywnie na nasze samopoczucie. U dzieci i osób starszych bywa groźne w skutkach. Dowiedz się, jak najlepiej postępować, aby szybko uporać się z przykrą dolegliwością.

Zatrucie pokarmowe to dysfunkcja przewodu pokarmowego, która wynika ze spożycia jedzenia zakażonego szkodliwymi drobnoustrojami. Winowajcami są zazwyczaj bakterie, np. salmonella, bakterie ze szczepów Clostridium (bardziej znane jako jad kiełbasiany), gronkowce i inne, ale zdarzają się również zatrucia wirusowe (np. zapalenie żołądka i jelit określane jako „grypa” rotawirusowa), grzybicze (będące zazwyczaj efektem spożycia pokarmu zaatakowanego przez pleśń) lub pasożytnicze.

Do zatrucia dochodzi najczęściej w wyniku spożycia nieświeżego jedzenia, jedzenia przechowywanego w niewłaściwych warunkach, przeterminowanego lub wielokrotnie rozmrażanego. Niekiedy przypadłość ta bywa kwestią nieprzestrzegania zasad higieny, spożywania nieumytych owoców i jedzenia z nieznanych źródeł, czemu sprzyjają liczne podróże, przypadkowe miejsca stołowania się i różne warunki sanitarne.

Objawy zatrucia pokarmowego

Objawami zatrucia pokarmowego są zazwyczaj: silne bóle brzucha, biegunka, nudności, wymioty, skurcze brzucha, może również pojawić się ból głowy i/lub mięśni, a nawet podwyższona temperatura ciała.

Aby szybko uporać się z zatruciem, należy zachować kilka podstawowych zasad postępowania:

  • Odpowiednio się nawadniać – podczas biegunki i wymiotów szybko tracimy sporą ilość płynów ustrojowych, co sprzyja utracie wody i elektrolitów z organizmu i grozi szybkim odwodnieniem. Narażone są na nie zwłaszcza dzieci oraz osoby starsze i osłabione. Ważne jest, aby płyny podawać powoli i w bardzo małej objętości. Źle funkcjonujący układ pokarmowy nie jest w stanie przyswoić większych ich ilości, które mogą wręcz podrażnić żołądek i sprowokować lub nasilić wymioty. Płyn należy podawać łyżeczką, po jednej co kilka minut, a w miarę ustępowania objawów można zwiększać ilość i częstotliwość.
  • Uzupełniać elektrolity – biegunka i wymioty powodują utratę cennych związków z ustroju, takich jak sód, potas i glukoza. Dlatego najlepsza do nawadniania jest słaba czarna herbata, posłodzona cukrem, około 2 łyżeczki na szklankę. Cukier jest potrzebny w celu uzupełnienia zapasów szybko traconej energii, zaś herbata sama w sobie zawiera cenne garbniki. Są to związki o działaniu ściągającym i przeciwzapalnym, które pomagają w leczeniu przewodu pokarmowego i jego regeneracji w przebiegu zakażenia, ograniczają stan zapalny i wspomagają zwalczanie szkodliwych wirusów. Naturalnym sposobem na uzupełnienie soli mineralnych jest mikstura domowej roboty, zawierająca wodę, szczyptę soli, miód i sok z cytryny.
  • Ograniczyć jedzenie – zatrucie dotyczy tu przewodu pokarmowego, więc dieta stanowi więc ważny czynnik, wspomagający leczenie. Chory żołądek i jelita nie są w stanie prawidłowo trawić i przyswajać pożywienia, więc jedzenie musi być lekkostrawne. Choremu można podać ryż ugotowany na wodzie, duszone jabłka, marchwiankę, gotowane pulpety, ziemniaki, czy suchary. Zdecydowanie zaś należy odstawić surowe warzywa i owoce, soki owocowe, słodycze, mleko i jego przetwory oraz wszelkie dania ciężkostrawne. Jeśli chory w ogóle odmawia jedzenia, nie należy go do tego zmuszać. Obciążony układ trawienny zabierze wtedy sporo energii, która potrzebna jest bardziej na walkę z patogenem. Na uzupełnienie strat kalorycznych przyjdzie czas po chorobie.
  • Podać probiotyki – dobry probiotyk pomaga uporać się z zatruciem poprzez wzmocnienie i uzupełnienie naturalnej flory jelitowej. Dzięki temu łatwiej poradzimy sobie ze stanem zapalnym jelit i biegunką. Warto podawać taki preparat jeszcze jakiś czas po ustąpieniu choroby.
  • Zastosować leki homeopatyczne – są to naturalne produkty lecznicze, które pomagają skrócić czas trwania schorzenia, łagodzą symptomy zatrucia, zapobiegają osłabieniu po chorobie i ułatwiają szybszą regenerację przewodu pokarmowego. Najlepiej podać je jak najszybszej, już od pierwszych objawów chorobowych. Leki te są dostępne w postaci granulek doustnych i w przebiegu zatrucia, gdy chory może mieć problem z przyjmowaniem leków doustnie, najlepiej rozpuścić je w wodzie i podawać często do popijania, małymi łyczkami.

Z leków homeopatycznych najbardziej przydatnych w tej przypadłości można wymienić między innymi:

  1. Arsenicum album – zalecany od pierwszych oznak zatrucia, czyli biegunki, osłabienia, wymiotów oraz gorączki. Chory jest blady, spocony, bardzo słaby, z czasem wyczerpanie się nasila i pacjent leży w łóżku bez sił, mając ochotę jedynie na niewielkie ilości ciepłych płynów. Warto zatem zastosować Arsenicum jak najszybciej, aby nie dopuścić do odwodnienia i pogorszenia się stanu chorego.
  2. Nux vomica – który skutecznie pomoże nam uporać się z takimi objawami, jak silne bóle brzucha o charakterze skurczowym, którym mogą towarzyszyć nudności i wzdęcia, a niekiedy również biegunka i wymioty. Dolegliwości nasilają się po jedzeniu, a łagodnieją po oddaniu stolca. Nux vomica jest również sprawdzonym lekiem w przypadku przejedzenia się, a zwłaszcza spożycia nadmiernej ilości potraw ciężkostrawnych, ostro przyprawionych oraz alkoholu. Jest wskazany przy takich symptomach jak: uczucie ciężkości po jedzeniu, odczucie „kamienia w żołądku”, senność po posiłku, zaparcia, czy szeroko pojęta niestrawność.
  3. Podophyllum peltatum – to lek pomocny przy biegunce, zwłaszcza jeśli ma ona charakter strzelający, jest wodnista, obfita i bolesna, a towarzyszą jej często gazy, wzdęcia i wyczerpanie.
  4. Ipeca – jest zalecana przy nudnościach i wymiotach. Chory potrzebujący tego leku nie odczuwa pragnienia, natomiast występuje u niego nadmierna ilość śliny, możliwe są także zawroty głowy i osłabienie.
  5. Aloe – przyda się w przypadku, gdy biegunka jest obfita, a stolec jest pokryty śluzem i pojawia się natychmiast po jedzeniu. Bywa tak gwałtowny, że chory często nie jest w stanie zapanować nad jego powstrzymaniem, szczególnie dzieci nie kontrolują wówczas nagłej biegunki.
  6. China rubra – można po nią sięgnąć, gdy zatrucie pokarmowe objawia się niestrawnością po spożyciu zbyt dużej ilości surowych bądź niedojrzałych owoców, po których pojawia się wodnista i wyczerpująca biegunka oraz silne bóle brzucha, wzdęcia, gorzki posmak w ustach i wyczerpanie. Jeśli silne osłabienie utrzymuje się po przebyciu zatrucia (wskutek utraty płynów ustrojowych wraz z biegunką i wymiotami), warto podawać rekonwalescentowi ten lek jeszcze przez pewien czas po chorobie. Pomoże on odzyskać siły i przywrócić prawidłowe funkcje przewodu pokarmowego.

Uwaga na leki przeciwbiegunkowe i przeciwwymiotne

W zatruciu pokarmowym nie powinno się podawać choremu typowych leków przeciwbiegunkowych i przeciwwymiotnych. Zarówno wymioty, jak i biegunka są bowiem naturalnymi mechanizmami obronnymi, które pozwalają na skuteczne pozbycie się z wnętrza organizmu szkodliwych patogenów lub czynników toksycznych. Jeśli zahamujemy ten naturalny proces, może dojść wręcz do spotęgowania objawów, bowiem drobnoustroje chorobotwórcze i toksyny pozostają w jelitach, powodując nasilenie stanu zapalnego i dolegliwości bólowych.

Kiedy do szpitala?

Jeśli choremu grozi odwodnienie lub jego stan szybko się pogarsza, a symptomy nie ustępują, trzeba skonsultować się z lekarzem, a nawet zawieźć taką osobę do szpitala w celu podania kroplówki nawadniającej i właściwego zdiagnozowania. Dotyczy to przede wszystkim małych dzieci oraz starszych, osłabionych osób, które nie mają siły na walkę z chorobą.

Sygnałami, świadczącymi o odwodnieniu są: wiotka i mało napięta skóra, wysuszone, spierzchnięte wargi, podkrążone i zasinione oczy, bladość, apatia, wyczerpanie, senność.

Hospitalizacji i specjalistycznej opieki wymagają również takie sytuacje jak zatrucie Salmonellą lub jadem kiełbasianym.

Powiązane artykuły