Strona główna Zdrowie Aconitum napellus w nagłych sytuacjach

Aconitum napellus w nagłych sytuacjach

autor: Magdalena Wojciechowska-Budzisz Data publikacji: Data aktualizacji:
Data publikacji: Data aktualizacji:

Czy twoje dziecko ma skłonności do wysokich i nagłych gorączek? A może sama jesteś podatna na gwałtowne ataki paniki, a nagły lęk przyprawia cię o palpitacje i duszności? Jeśli tak, to zawsze powinnaś mieć pod ręką lek homeopatyczny Aconitum napellus.

Strona główna Zdrowie Aconitum napellus w nagłych sytuacjach
Aconitum napellus – złoty środek w nagłych sytuacjach - homeopata przygotowuje leki homeopatyczne.

Aconitum napellus to po polsku tojad mocny – gatunek kwitnącej rośliny z rodziny jaskrowatych (Ranunculaceae), która nie ma innego zastosowania w lecznictwie za wyjątkiem homeopatii. Do produkcji leku homeopatycznego o tej samej łacińskiej nazwie „Aconitum napellus” stosuje się całą roślinę. Jest to jeden z pierwszych leków homeopatycznych, który został przebadany, opisany i zastosowany już na samym początku leczenia homeopatycznego w Europie.

Jest szczególnym lekiem z tego między innymi względu, że stanowi skuteczne remedium na stany nagłe, ostre i szybko postępujące. Nie jest lekiem stosowanym w chorobach przewlekłych. Jego obraz cechuje zawsze nagły i intensywny przebieg.

Dlatego warto go mieć w podręcznej apteczce, ponieważ objawy wskazujące na konieczność podania Aconitum pojawiają się raptownie i szybko osiągają sporą intensywność. Wtedy trzeba działać natychmiast. Odpowiednio wczesne podanie leku pozwala na opanowanie choroby i zapobiega jej pogłębieniu się i przejściu w bardziej poważny stan, w którym potrzebne będą już inne leki.

Phosphorus na zwiększenie energii i sił witalnych

Aconitum napellus – w jakich sytuacjach można po niego sięgnąć?

Lek wykazuje skuteczność w przypadku dolegliwości, które objawiają się poprzez:

  • ostre i nagłe stany gorączkowe,
  • zaburzenia ze strony układu krążenia,
  • objawy neurologiczne,
  • zaburzenia zachowania.

Uszczegóławiając, Aconitum napellus będzie wskazany w następujących stanach klinicznych:

  • Wszystkie ostre stany gorączkowe – przy czym mówimy tu o sytuacjach, w których gorączka pojawia się nagle, raptownie i szybko osiąga wysoki lub bardzo wysoki poziom (39–40°C). Może to być gorączka zwiastująca jakąkolwiek infekcję, zarówno o podłożu bakteryjnym, jak i Warunkiem do podania Aconitum są charakterystyczne objawy obserwowane u pacjenta (opisane w akapicie poniżej).

Diagnoza i rozpoznanie konkretnej choroby nie jest tu tak istotne. Lek może być zastosowany np. przy grypie, anginie, mononukleozie, zapaleniu krtani, zapaleniu gardła i innych schorzeniach o nagłym i gwałtownym przebiegu oraz ostrych objawach. Chory jest rozpalony, pobudzony, pojawia się wyraźne przekrwienie twarzy, a gorączka szybko narasta.

  • Udar słoneczny – Aconitum może także być przydatny w przypadku gorączki termicznej, gdy jest ona wynikiem przegrzania się na słońcu. Wówczas temperatura ciała osiąga znaczną wysokość, a symptomy są intensywne i szybko postępują. Skóra u chorego jest gorąca, sucha, zaczerwieniona i rozpalona, pojawia się silne pragnienie, możliwy jest niepokój i pobudzenie, a także silna nadwrażliwość na dotyk.
  • Kaszel – w obrazie Aconitum obserwuje się kaszel typu krztuścowego, który zazwyczaj jest intensywny, suchy, ochrypły i szczekający. Pojawia się często nocą. Bywa efektem silnego przemarznięcia lub przewiania na zimnie. Często towarzyszy nagłemu zapaleniu krtani (zwłaszcza u dzieci) lub zapaleniu gardła. Gardło jest czerwone, suche, spuchnięte i bardzo bolesne. Może wystąpić wysoka gorączka.
  • Wzrost ciśnienia tętniczego – a ściślej mowa tu o nagłym skoku ciśnienia tętniczego. Aconitum nie będzie przepisywany jako lek do długiego stosowania w przewlekłej chorobie nadciśnieniowej. Wskazaniem do jego podania jest gwałtowny skok ciśnienia, spowodowany najczęściej czynnikami zewnętrznymi, jak np. przestrach, szok lub bardzo silny stres.

Objawy, które towarzyszą takiemu stanowi, to zazwyczaj przyspieszone bicie serca (tachykardia), napięty i szybki puls, zaczerwienie twarzy oraz silny niepokój. Może również wystąpić intensywny ból głowy o charakterze przekrwiennym.

  • Napady duszności – które również związane są z wpływem takich czynników jak szok, przestrach, ale także bardzo silne zimno zewnętrzne. Dusznościom towarzyszy intensywny lęk przed śmiercią (konkretnie przed uduszeniem się), pobudzenie, panika, przyspieszone tętno oraz uczucie ucisku w klatce piersiowej.
  • Nerwobóle – Aconitum wskazany jest zwłaszcza w przypadku nagłego nerwobólu nerwu trójdzielnego. Niemniej lek ten może być też zastosowany w nerwobólach o innej lokalizacji, pod warunkiem że występują objawy typowe dla Aconitum. W obrazie leku nerwobóle pojawiają się zazwyczaj po ekspozycji na bardzo silne zimno, po przewianiu lodowatym powietrzem lub narażeniu na suchy, zimny wiatr. Ból ma charakter palący, kłujący lub rwący i towarzyszą mu drętwienia, mrowienie i/lub cierpnięcie na obszarze objętym dolegliwością. Ponadto chory nie toleruje najmniejszego dotyku bolesnego miejsca.
  • Napady paniki – w których ujawnia się ogromna nadwrażliwość systemu nerwowego oraz układu krążenia u pacjenta. Atak paniki może być spowodowany okolicznościami zewnętrznymi, których dana osoba się lęka. Może to być np. przebywanie w tłumie lub bardzo zatłoczonym pomieszczeniu czy środku transportu, w małych pomieszczeniach (klaustrofobia) lub wręcz przeciwnie – bardzo rozległych przestrzeniach (agorafobia). Panika może nas dopaść również w ciemności, tunelu, windzie czy samolocie.

Colocynthis – gdy ból nie daje żyć

Objawy, które wówczas się pojawiają, to: palpitacje serca, zaczerwienienie twarzy, zawroty głowy, drętwienia po jednej stronie ciała, silne poty, drżenie, duszności, omdlenie, a nade wszystko dominujący lęk przed śmiercią. Ataki paniki są nagłe i bardzo gwałtowne, pacjent odczuwa je jako wewnętrzne „trzęsienie ziemi”.

  • Skutki szoku – bywa, że wskutek szoku, gwałtownego stresu lub nagłego przestrachu rozwija się u danej osoby stan silnego pobudzenia, nerwowości i lęku z często towarzyszącym wzrostem ciśnienia tętniczego, tachykardią, niepokojem, a nawet wysoką gorączką. Aconitum napellus może okazać się właściwym remedium na tę chwilę. Uspokoi pacjenta, złagodzi objawy ze strony układu nerwowego i sercowo-naczyniowego i ułatwi powrót do równowagi emocjonalnej.

Cocculus indicus na zawroty głowy

Objawy towarzyszące charakterystyczne dla leku Aconitum

Jak wspomniano, warunkiem do przepisania Aconitum i jego skuteczności u danego pacjenta jest obecność objawów towarzyszących, które pojawiają się w stanach nagłych i determinują wybór tego leku jako właściwego środka. Do najważniejszych z nich należą:

  • Nagłe pojawienie się i duża intensywność objawów – te cechy zawsze charakteryzują stan chorego w obrazie Aconitum. Symptomy są tu gwałtowne, szybko narastające, a stan pacjenta raptownie się pogarsza. Po podaniu leku objawy mogą równie szybko ustąpić.
  • Uogólniona nadwrażliwość układu nerwowego – wyrażająca się jako pobudzenie, niepokój, nerwowość oraz dominujący lęk przed śmiercią, który rośnie w miarę nasilania się intensywności objawów. Syndromy te pojawiają się podczas wszystkich nagłych stanów. Często są rezultatem zaniepokojenia pacjenta powagą sytuacji i intensywnymi symptomami chorobowymi. Może wystąpić także nadwrażliwość na światło i dotyk.
  • Sucha skóra – w przebiegu gorączki charakterystyczne jest, że skóra – oprócz tego, że jest silnie rozgrzana i czerwona – pozostaje sucha; pacjent się nie poci.
  • Silne pragnienie – obserwowane w stanach zapalnych i gorączkowych. Chory ma ochotę na picie dużych ilości zimnej wody.
  • Objawy przekrwienne – nagłym stanom chorobowym towarzyszy przekrwienie i zaczerwienienie twarzy, głowy, ale też gardła, które przyjmuje wówczas jasnoczerwone zabarwienie.
  • Nagłe bóle – o charakterze palącym i rwącym, trudne do zniesienia dla chorego, często z odczuciem mrowienia i drętwienia.
  • Pogorszenie nocą – wiele nagłych stanów chorobowych w obrazie Aconitum ma swój początek w nocy, np. gorączka zaczynająca się po północy, zapalenie krtani z atakami kaszlu w środku nocy itp.

Belladonna – skuteczna pomoc w nagłych schorzeniach

Etiologia dla leku Aconitum napellus

W przypadku tego leku etiologia, czyli bezpośrednia przyczyna wystąpienia objawów, odgrywa zasadniczą rolę. Okoliczności, które prowadzą do rozwoju nagłych objawów u pacjenta potrzebującego Aconitum, to:

  • Ekspozycja na zimno – a dokładnie nagła zmiana temperatury, skutkująca gwałtownym wychłodzeniem się organizmu. Dzieje się tak np. po wyjściu na zimny, suchy wiatr lub wdychaniu lodowatego powietrza. Następnie w tym samym dniu pojawia się np. wysoka gorączka lub nerwoból. Objawy chorobowe mogą także rozwinąć się np. po zbyt szybkim zanurzeniu się w bardzo zimnej wodzie (skok do morza), raptownym ochłodzeniu ciała przy wejściu do silnie klimatyzowanego pomieszczenia lub pojazdu. Mogą wystąpić również po zjedzeniu lodów lub wypiciu lodowatego płynu w upalny dzień (wówczas kończy się to często biegunką i gwałtownymi, skurczowymi bólami brzucha).
  • Przestrach, szok – co może spowodować rozwój zespołu objawów ze strony układu nerwowego i krążeniowego i wywołać wyżej opisane stany. Czynniki, które mogą być przyczyną nagłego przestraszenia się, są rozmaite. Może to być poważna sytuacja, jak np. wypadek lub wszelkie inne okoliczności powodujące odczucie stanu nagłego zagrożenia życia, ale też nagła utrata kogoś bliskiego lub bardzo złe wiadomości. Może to być również gwałtowny przestrach, np. u dziecka, które obejrzało straszną bajkę w telewizji, lub też efekt bardzo silnego wychłodzenia (ogólny stres i szok dla organizmu).

Stany chorobowe, w których przydaje się Aconitum napellus, przytrafiają się często osobom o silnej konstytucji, na co dzień zdrowym, pełnym energii i witalności. Mówi się o nich, że w zasadzie nie chorują, lecz jak już choroba je „dopadnie”, to rozkłada je całkowicie. Osoby chorowite, słabe i wątłego zdrowia zazwyczaj nie rozwijają stanu wymagającego podania Aconitum, ponieważ mają zbyt mało energii życiowej, aby poradzić sobie z intensywnymi, nagłymi i wyczerpującymi objawami.

Z tego też powodu Aconitum napellus przydaje się bardzo często u dzieci, które ze swej natury są pełne wigoru, energiczne i mają sporo sił witalnych, co umożliwia im rozwinięcie wysokiej gorączki i szybkie zwalczenie infekcji. Choroby u dzieci szybko i nagle się pojawiają i równie szybko ustępują. Taka jest również dynamika działania leku Aconitum napellus. Pamiętajmy więc o nim w stanach ostrych, gdyż stanowi doskonałą pomoc w ich leczeniu i zapobieganiu poważniejszym dolegliwościom.

Homeopatyczna apteczka seniora

Najnowsze artykuły