Strona główna Najnowsze artykuły Mercurius solubilis na infekcje ropne
Strona główna Najnowsze artykuły Mercurius solubilis na infekcje ropne

Mercurius solubilis na infekcje ropne

autor: Magdalena Wojciechowska-Budzisz

Często chorujesz na gardło, męczy cię przewlekłe zapalenie zatok, dziąsła ci krwawią, dokuczają ci afty i jesteś podatna na infekcje? Jeśli do tego czujesz się osłabiona, a twoja odporność spada i coraz bardziej brakuje ci energii – lek homeopatyczny Mercurius solubilis może pomóc ci wrócić do zdrowia i dobrej kondycji.

Mercurius solubilis to jeden z leków homeopatycznych, do produkcji którego wykorzystuje się związek zawierający rtęć. W homeopatii stosuje się kilka leków na bazie rtęci, lecz Mercurius solubilis jest najlepiej poznanym i najpowszechniej używanym z nich wszystkich. Jego działanie badał już sam odkrywca i prekursor homeopatii, Samuel Hahnemann.

Szerokie spektrum działania tego leku homeopatycznego zapewnia nam możliwość wykorzystania go w różnych schorzeniach, zarówno ostrych, jak i przewlekłych. Sięgnąć po niego można między innymi w chorobach górnych dróg oddechowych, uszu, oczu, jamy ustnej, przewodu pokarmowego czy układu moczowo-płciowego.

Naturalne sposoby na infekcje intymne

Mercurius solubilis – w jakich sytuacjach jest wskazany?

Mercurius sulubilis najczęściej polecany jest w przypadku stanów ostrych, z wyraźnie zaznaczonymi objawami. Z reguły są to bardzo uciążliwe i bolesne dla chorego dolegliwości. Lek ten może przynieść znaczną ulgę w przypadku takich schorzeń jak:

1. Ostre lub przewlekłe zapalenie migdałków

Mercurius solubilis jest lekiem często stosowanym w anginie, szczególnie wtedy gdy mamy do czynienia z silnym bólem gardła i uczuciem zaciskania podczas przełykania. Ból czasem promieniuje w kierunku ucha. Widoczne są ropne naloty na migdałkach, węzły chłonne są powiększone, a gardło i migdały – zaczerwienione. Chory jest osłabiony, może gorączkować, pojawiają się dreszcze, a pogorszenie objawów występuje głównie w nocy, utrudniając spokojny sen i regenerację.

Jak zwalczyć ból gardła?

2. Nieżyt nosa

Mogą mieć charakter ostry lub chroniczny i nawracający. Przebiegają z charakterystyczną dla Mercuriusa wydzieliną. Katar jest ropny, podrażniający, o zielonkawym zabarwieniu i możliwym nieprzyjemnym zapachu. Chory często kicha. Oprócz ropnej wydzieliny z nosa może pojawiać się również krwawienie.

3. Zapalenie zatok

W tym przypadku Mercurius solubilis będzie wskazany, jeśli zapaleniu zatok towarzyszą kłujące, przeszywające, głębokie, ostre bóle, czasem o charakterze nerwobóli. Może być odczuwana nawet bolesność kości w obrębie głowy. Bóle są niezwykle intensywne, wyraźnie nasilające się nocą. Nierzadko towarzyszy im obecność ropnej, podrażniającej, zielonkawej wydzieliny.

4. Zapalenie ucha

Ta dolegliwość również przebiega z silnym bólem oraz dojmującym uczuciem kłucia i pieczenia w obrębie zmienionego zapalnie ucha lub uszu. Zazwyczaj pojawia się też gęsty wyciek z ucha, o żółtozielonkawym kolorze i przykrym zapachu.

Zapalenie ucha u dzieci – leczenie naturalne

5. Zapalenie spojówek i/lub powiek

Mercurius solubilis jest lekiem zalecanym, jeśli stan zapalny oka/oczu przebiega z występowaniem obfitej i podrażniającej ropnej wydzieliny, a oczy są zaczerwienione i silnie pieką. Objawy nasilają się w cieple i pod wpływem światła – chory odczuwa wręcz światłowstręt i chroni się w ciemnych pomieszczeniach. Powieki są czerwone i obrzęknięte. Stan taki może być wynikiem infekcji bakteryjnej lub wirusowej, ale może to być również skutek przewiania oczu.

6. Stany zapalne dziąseł i jamy ustnej

Mercurius solubilis ma bardzo szerokie zastosowanie w różnego rodzaju dolegliwościach zlokalizowanych w obrębie jamy ustnej. Na wybór tego leku wskazuje szereg typowych dla niego objawów:

  • Charakterystyczny jest tu przede wszystkim wygląd języka chorego. Język jest obrzmiały, wiotki, z odciśniętymi po bokach śladami zębów. Najczęściej jest pokryty lepkim, żółtawym nalotem.
  • Z ust pacjenta można poczuć niezwykle nieprzyjemny zapach, wyczuwany nawet z pewnej odległości.
  • Charakterystycznym objawem jest również nadmierne ślinienie się. Ślina jest lepka, gęsta i ciągnąca się, o żółtawym, „brudnym” kolorze, a po nocy można zauważyć jej ślady na poduszce.

Obraz ten można zaobserwować w przypadku takich schorzeń jamy ustnej jak np. zapalenie dziąseł – jeśli dziąsła są rozpulchnione, łatwo krwawiące, bardzo bolesne i wrażliwe na najmniejszy dotyk. Mercurius przyda się także, gdy dokucza nam ropień okołozębowy, paradontoza z odsłoniętymi, bolesnymi szyjkami zębów czy afty w postaci bolesnych, powierzchownych owrzodzeń na śluzówce jamy ustnej.  

7. Biegunka

Także bywa wskazaniem do podania Mercuriusa, w szczególności ta o ostrym przebiegu. Lek może być skuteczny zwłaszcza wtedy, gdy stolce są zielonkawe, śluzowate, podrażniające i podbarwione krwią. Chory odczuwa przemożne parcie na stolec, jest ogólnie osłabiony i zmęczony, może gorączkować i skarżyć się na bóle brzucha.

8. Zapalenie pęcherza moczowego

Przebiegające z dużą bolesnością i częstą potrzebą oddawania moczu. Pomimo silnego parcia mocz oddawany jest rzadko, a towarzyszy temu uczucie intensywnego pieczenia i kłucia. Mocz ma ciemny kolor, bywa podbarwiony krwią.

Naturalne sposoby na zapalenie ucha

Mercurius solubilis – jakie szczególne objawy mogą wskazywać na możliwość zastosowania leku?

Warunkiem koniecznym do tego, aby Mercurius solubilis okazał się skutecznym lekiem w powyższych dolegliwościach, jest obecność u pacjenta specyficznych objawów towarzyszących i odczuć, które występują u niego podczas choroby. Są to symptomy charakteryzujące ten konkretny lek i determinujące jego wybór u danej osoby. Do najważniejszych i najbardziej specyficznych należą:

  • Uczucie metalicznego posmaku w ustach – to bardzo charakterystyczna dla tego leku cecha, pojawiająca się zwłaszcza u osób cierpiących na schorzenia w obrębie przewodu pokarmowego.
  • Ogólne osłabienie – któremu może towarzyszyć zmęczenie, apatia, brak apetytu i utrata masy ciała.
  • Ropne wydzieliny – typowe dla Mercuriusa wydzieliny (pojawiające się w przebiegu wielu schorzeń) mają zawsze charakter ropny i podrażniający. Często nieprzyjemnie pachną, mają zielony lub żółtozielonkawy kolor.
  • Charakterystyczny wygląd jamy ustnej – opisany już powyżej – dotyczy głównie wyglądu języka, nieprzyjemnego zapachu z ust oraz ślinotoku. Zmiany te niekoniecznie muszą być związane z chorobą występującą w obrębie jamy ustnej. Bardzo często towarzyszą zaburzeniom innych narządów i układów.
  • Pocenie się – nasilające się zwłaszcza nocą. Pot jest lepki, zazwyczaj ma nieprzyjemny zapach i nie przynosi ulgi choremu, np. w gorączce.
  • Nadwrażliwość na skrajne temperatury – osoba potrzebująca Mercuriusa nazywana bywa „żywym termometrem”, ponieważ reaguje nadmiernie na każdą ekstremalną temperaturę. Źle znosi zarówno upały, jak i zbytnie chłody. Nie lubi żadnych skrajności pogodowych. Najlepiej czuje się w temperaturze umiarkowanej i przy suchym powietrzu. Jej wyjątkowa nadwrażliwość na czynniki zewnętrzne oraz ogólne osłabienie i brak siły życiowej sprawia, że nie znosi wszelkich zmian. Samopoczucie i objawy chorobowe pacjenta pogarszają się w zimnie i wilgoci, ale również pod wpływem ekspozycji na słońce, gorąca i pocenia się.
  • Ogólne pogorszenie nocą – większość symptomów chorobowych nasila się u tych osób w nocy. Może to być np. wzrost gorączki, silniejsze bóle, suchy kaszel, intensywne poty, dreszcze, złe samopoczucie ogólne itd.

Naturalne sposoby na ból gardła

Charakterystyka pacjenta

Osoby wrażliwe na działanie leku Mercurius solubilis cechują się często obniżoną energią i mizerną witalnością. Mają słabą odporność i wytrzymałość. Skutkuje to ogólną niestabilnością organizmu, obniżeniem mechanizmów obronnych i podatnością na zakażenia bakteryjne i stany przebiegające z ropieniem.

Z ogólnego osłabienia wynika nadwrażliwość na otoczenie i wszelkie uwarunkowania zewnętrzne. Efektem jest też skłonność do wycofywania się i niepodejmowania zadań, które wymagają większych nakładów energetycznych. Brak witalności sprawia, że z czasem osoby te stają się spowolniałe, ciągle zmęczone, apatyczne i flegmatyczne, z tendencją do łatwego rozwoju stanów zapalnych i ropnych.

Wskazówka! Zdarza się, że w wymienionych powyżej schorzeniach objawy chorego są bardzo nasilone. Ból jest bardzo intensywny, pojawia się krwawienie, wydzieliny są obfite, podrażniające, z obecnością ropy i/lub krwi. Jeśli Mercurius solubilis nie wykazuje przy tym spodziewanej skuteczności, można wówczas zastosować u takiej osoby Mercurius corrosivus. Jest to specyfik o bardzo podobnych wskazaniach do leku Mercurius solubilis, lecz objawy są tutaj jeszcze boleśniejsze, gwałtowniejsze i silniej wyrażone.

Jak skutecznie zadbać o zatoki?

Warto wiedzieć

Mercurius solubilis stanowi bardzo często komplementarne uzupełnienie leczenia konwencjonalnego wyżej wymienionych dolegliwości. Warto wiedzieć, że nawet jeśli konieczne jest podanie leków chemicznych w ostrych, ropnych zakażeniach, terapię zawsze można wspomóc lekami homeopatycznymi.

Mercurius solubilis jest znakomitym „dodatkiem”, który przyspiesza leczenie, może zapobiec pogłębieniu się choroby oraz jej nawrotom. Poprawia także ogólne samopoczucie pacjenta i jego siły witalne, wzmacniając organizm w walce z chorobą.

Powiązane artykuły